Draken 

Wellicht zijn alle draken in ons leven
uiteindelijk wel prinsessen
die er in angst en beven
slechts naar haken
ons eenmaal dapper en schoon
te zien ontwaken

Wellicht is alles
wat er aan verschrikking leeft
in diepste wezen
niets anders dan iets
dat onze liefde nodig heeft

Rainer Maria Rilke

                                                            ***

Het wezen van de dingen

‘In alles wat leeft ligt een stuk ziel of eeuwigheid besloten.
Dat kun je voelen - niet op een verheven manier, maar gewoon met je zintuigen.

Het is iets heel levends, iets wat je nooit in de steek laat.

Het zit ‘m in de getijden, in de bomen die ineens nieuwe scheuten krijgen.
In de dingen die veranderen, groeien en vervallen.

Dat is de levenskracht, het wezen van de dingen.’

Marten Toonder

                                                            ***


De drie geschenken van vuur

ten eerste: de vlam van inspiratie
dichterswaanzin en kunstenaarssmart
de hartstocht van de minnaar
om met de beminde te versmelten

ten tweede: het felle vuur van het smeden
waarmee ieder op de proef wordt gesteld

en ten derde, de kostbaarste
die de pijn van de tweede verzacht:
de niet afnemende warmte van genezing

het laatste en grootste geschenk
van de immer weerkerende Zon

(uit 'de oude religie' van Vivianne Crowley)


                                                                          ***

Wie ein Baum

Mögest du wachsen
und werden wie ein Baum

tief verwurzelt in dem
was dir Heimat bedeutet

dich ausstrecken können nach dem,
wonach sich deine Seele sehnt

und bei allem
standhaft bleiben
im Blick auf das,
was deine eigene Wahrheit ist

C. Spilling - Nöker


                                                            ***

Pilgrim

Pilgrim, how you journey
on the road you chose,
to find out why the winds die
and where the stories go.

All days come from one day
that much you must know,
You cannot change what's over
but only where you go.

One way leads to diamonds,
one way leads to gold,
Another leads you only
to everything you're told.

In your heart you wonder
which of these is true:
the road that leads to nowhere,
the road that leads to you.

Will you find the answer
in all you say and do?
Will you find the answer
..in you?

Each heart is a pilgrim,
each one wants to know,
the reason why the winds die
and where the stories go.

Pilgrim, in your journey
you may travel far.
For pilgrim it's a long way
to find out who you are...

Enya, als je wilt luisteren


                                                                          ***


Over de schoonheid van imperfectie


De jonge monnik had het Zentuintje op orde, zijn examenstuk was helemaal klaar. Straks zou de meester komen thee drinken.

Telkens als er een blaadje of takje neerdwarrelde -het waaide zachtjes die dag- raapte hij dat gauw op.

Vriendelijk zette de oude meester zich neer op het bankje onder het enige boompje in de subliem aangelegde tuin.

Toen stond hij bedachtzaam op en schudde, even maar, aan de stam. Weer lagen er overal takken en blaadjes.

‘Zo is het beter’ zei hij zacht..

(Jac Vroemen)


                                                            ***


Over streven

Een klein torretje had na vele mislukte pogingen uiteindelijk
met grote moeite en volharding de top van een grasspriet beklommen.

Nu koesterde het zich -daar boven op de top- in de zon,
spreidde behaaglijk zijn kleine vleugels uit en voelde het plezier
tot in het kleinste hoekje van zijn torrenziel.

Toen kwam er een ezel langs. ‘Je denkt zeker dat je berglucht inademt
op de piek van je grashalm?’ hoonde hij lachend.

Op dat moment kwam er een oude leeuw voorbij.
Ook hij bleef staan en keek met welbehagen naar het kleine dier.

‘Het ga je goed torretje’, zei hij,
‘je hebt het doel van je streven bereikt.. niet iedere leeuw lukt dat.’

(www.zinnigeverhalen.nl)


                                                            ***


Over helpen

Op een dag verscheen er een kleine opening in een cocon. Een man zat uren te kijken hoe de vlinder haar lijfje door de kleine opening probeerde te worstelen.

Op een gegeven moment leek het of de vlinder geen vooruitgang meer boekte. De man besloot de vlinder te helpen, pakte een schaar en knipte de cocon open. Nu kon ze er een stuk gemakkelijker uit. Maar ze was klein en had een verweerd lijfje met verschrompelde vleugels.

De man bleef vol verwachting kijken. Hij verwachtte dat de vleugels zich ieder moment zouden openen en groter en steviger zouden worden, zodat ze het lijfje konden dragen.

Maar er gebeurde niets. Integendeel, de vlinder kon alleen strompelen en heeft nooit kunnen vliegen.

De man was vol liefde en goede bedoelingen, maar begreep niet dat de kleine opening in de cocon en de worsteling om eruit te komen, de natuurlijke weg was om vocht vanuit het lijfje in de vleugels te persen. Zodat de vlinder gereed zou zijn om te vliegen zodra ze de cocon had verlaten.

(auteur onbekend)


                                                            ***


Listen

The man whispered, ‘Creator speak to me.’
And a meadowlark sang.

But the man did not hear.

So the man yelled, ‘Creator speak to me!’
And thunder rolled across the sky.

But the man did not listen.

Then the man looked around and said, ‘Creator let me see You!’
And a star shone brightly.

But the man did not notice.

And the man shouted, ‘Creator show me a miracle!’
And a life was born.

But the man did not know.

So the man cried in despair ‘touch me Creator, let me know You are here!’
Whereupon the Creator reached down and touched the man.

But the man brushed the butterfly away ... and walked on.

(auteur onbekend)


                                                            ***


Over leven en dood

De angst voor de dood is
als angst voor het leven,

wat nieuw is lijkt te groot
om het oude op te geven.

In de diepte van mijn verlangen
ligt kennis van het nieuwe leven,

zoals een vlinder al weet heeft van vliegen
in haar donkere cocon.

(uit ‘Breng mij tot de brug’ van Zohra Noach Bertrand)


                                                                          ***


Wat jou tot leven wekt

Vraag niet wat de wereld nodig heeft,
maar vraag wat jou tot leven wekt.

Ga dan. En doe het.

Want wat de wereld nodig heeft,
zijn mensen die tot leven komen.

(Howard Thurman, Amerikaanse theoloog, filosoof en leider mensenrechtenbeweging)


                                                            ***


Onze ziel als instrument

.. onze ziel is de voornaamste generator van onze bezieling en energie. Toch springen velen van ons met de relatie tot onze ziel om, alsof ze geen belangrijk instrument is.

Net als ieder waardevol instrument moet ze beschermd, schoongemaakt, geolied en gerepareerd worden. Anders begint onze relatie ermee, net als met een auto, te haperen en veroorzaakt ze vertraging in ons dagelijkse leven. Zodat het ons dagelijks veel energie kost om de eenvoudigste taken te verrichten. En stranden we tenslotte op een troosteloos traject, ver weg van een stad of dorp.

Dan is het heel lang lopen voordat je thuis bent..

(Clarissa Pinkola Estés, Jungiaans-analytisch therapeute en cantadora - bewaarster van oude verhalen)


                                                                          ***


Delf mijn gezicht op, maak mij mooi (Huub Oosterhuis)

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie mij ontmaskert zal mij vinden.
Ik heb gezichten meer dan twee,
ogen die tasten in den blinde,
harten aan angst voor angst ten prooi.
Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie wordt ontmaskerd wordt gevonden
en zal zichzelf opnieuw verstaan
en leven bloot en onomwonden,
aan niets en niemand meer ten prooi.

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi..


                                                            ***


Over alles wat je bent en niet wilt zijn

Moella Nasroeddin was het zat. Alles had hij geprobeerd om van zijn rozentuin een klein aards paradijsje te maken, maar steeds bedierf dat vermaledijde onkruid zijn plannen. Ten einde raad vroeg hij de hofhovenier om raad. Deze vroeg hem:

‘Heb je driemaal daags onkruid gewied?’

De moella wiedde elk uur.

‘Heb je tussen de rozen knoflook gepoot tegen het onkruid?’

De moella at al weken knoflook uit eigen rozentuin en zijn buren klaagden steen en been over de stank.

‘Welke huis-, tuin- en keukenmiddeltjes heb je verder gebruikt?’

De kennis van de hofhovenier was groot, maar de moella bleek geen middel onbeproefd te hebben gelaten.

‘Welke chemische verdelgingsmiddelen heb je gebruikt?’

De moella erkende dat hij ook zijn zwakke momenten had gekend en dat hij inmiddels op dit terrein een expert was.

‘Heb je gebeden voor je rozentuin en je mantra’s opgezegd?’

Ook de negenennegentig schone namen voor de Ene had Nasroeddin opgezegd, maar de Ene had blijkbaar andere plannen met zijn rozentuin.

‘… dan rest je slechts één ding: je zult van je onkruid moeten leren houden.’


                                                                        ***


De hermafrodiet (antiek kunstwerk - begin 17^e eeuw opgegraven in Rome)

..een werkelijk gelukkig paar

het ik en de ander
verbonden in zichzelf

eenheid en veelheid,
kracht en zachtheid

hemel en aarde,
yin en yang

geluk en harmonie
in het samengaan

van hun innerlijke
man en vrouw

immer
bewegend evenwicht


                                                                           ***


Uit het lied ‘The Rose’ (tekstschrijfster Amanda McBroom)

‘… It’s the heart afraid of breaking
that never learns to dance.

It’s the dream afraid of waking
that never takes the chance.

It’s the one who won’t be taken,
who cannot seem to give,

and the soul afraid of dying
that never learns to live..’


                                                                          ***


Over  vertrouwen (auteur onbekend)

Na eeuwenlang een wilde en rijke stroom te zijn geweest die door landerijen, dorpen en steden voer en mensen, dieren en gewassen hun voedsel gaf, kwam een rivier aan bij de woestijn en dreigde op te drogen.

De stroom kon niet meer verder.

Wanhopig en doodsbang als ze was om alles wat ze vergaard en meegevoerd had kwijt te raken, wilde ze de onmogelijke weg terug.

In de strijd om haar bestaan fluisterde de wind haar toe: ‘heb vertrouwen, alles heeft een diepere betekenis. Je kunt alleen maar verliezen wat niet echt bij je hoort.’

Na lang overwegen gaf de rivier zich over en verdampte. De wind droeg haar naar de andere kant van de woestijn.

Daar daalde ze neer als regen en stroomde verder, oneindig veel rijker en wijzer.


                                                                          ***


Werkelijk zien (door Stef Bos)

ik zou willen zien

wat ik zie
niet meer en niet minder
zo zuiver mogelijk

alles ontdaan
van angst
verdediging
verovering
en aanval

zonder verlangen
verlangen

zonder na te denken
denken

in mijn ogen verdwalen
en rondkijken in mijn hoofd
zonder
iets te moeten vinden

ik zou willen
zien
niet meer

en
niet minder


                                                                           ***


Poorten van moed  (met dank aan Padwerk)

Door de poort van het voelen van je zwakte
ligt je kracht

Door de poort van het voelen van je pijn
ligt je plezier en vreugde

Door de poort van het voelen van je angsten
ligt je veilige zekerheid

Door de poort van het voelen van je eenzaamheid
ligt je vermogen vervulling, liefde en vriendschap te vinden

Door de poort van het voelen van je haat
ligt je vermogen tot liefhebben

Door de poort van het voelen van je hopeloosheid
ligt waarachtige en gerechtvaardigde hoop

Door de poort van het accepteren van je kinderpijn
ligt je ware vervulling


                                                                       ***


De uitnodiging (geïnspireerd door Oriah Mountain Dreamer)

Ik wil niet weten hoe je in je levensonderhoud voorziet.

    Ik wil weten waar je naar hunkert, ik wil weten of je durft te
     dromen van de vervulling van je verlangen.

Ik wil niet weten hoe oud je bent.

     Ik wil weten of je voor gek durft te staan uit liefde,
     ter wille van je dromen, ter wille van het avontuur van
     in leven zijn.

Ik wil niet weten welke planeten in conjunctie staan met
jouw maan.

     Ik wil weten of je het centrum hebt bereikt van je smart, of de
     verraderlijke kanten van het leven je hebben geopend of dat je
     je levenslust hebt verloren en je hebt afgesloten uit angst
     voor nog meer pijn. Ik wil weten of je bij pijn kunt zijn, de mijne
     of de jouwe, zonder iets te doen om die te verbergen of te laten
     verdwijnen.

     Ik wil weten of je bij vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe,
     of je uitbundig kunt dansen en of je extatisch kunt zijn tot in
     de toppen van je vingers en de puntjes van je tenen, zonder ons
     te waarschuwen voorzichtig of reëel te zijn of te denken aan de
     beperkingen van je menselijkheid.

Ik wil niet weten of het verhaal dat je me vertelt waar is.

     Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om trouw te zijn aan
     jezelf, of je het kunt verdragen van verraad te worden
     beschuldigd en geen verraad te plegen aan jezelf.

     Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, al schijnt de zon niet
     elke dag en of je jouw leven kunt laten ontstaan uit de
     aanwezigheid van het Onkenbare.

     Ik wil weten of je kunt leven met falen, jouw falen en mijn falen
     en toch aan de oever van een meer kunt staan om ‘ja!’ te roepen
     tegen de zilveren maan.

Ik wil niet weten waar je woont of hoeveel geld je hebt.

     Ik wil weten of je na een nacht van verdriet en wanhoop opstaat,
     vermoeid en gekwetst tot in je botten en voor de kinderen doet
     wat nodig is.

Ik wil niet weten wie je bent of hoe je hier bent gekomen.

    Ik wil weten of je met mij in het centrum van het vuur wilt staan
     zonder terug te deinzen.

Ik wil niet weten waar, wat of met wie je hebt gestudeerd.

     Ik wil weten wat je innerlijk steun biedt als al het andere
     wegvalt en of je in lege momenten werkelijk
     op je eigen gezelschap gesteld bent…